سرفصل‌های دوره مقدماتی بازیگری:

1)آشنایی با مفاهیم پایه بازیگری:
-تاریخچه مختصر تئاتر و سینما: درک سیر تحول هنر نمایش.
-نقش بازیگر در نمایش: شناخت جایگاه و مسئولیت‌های بازیگر.
-انواع نمایش (تئاتر، سینما، تلویزیون): درک تفاوت‌ها و ویژگی‌های هر رسانه.

کار روی بدن و صدا (ابزارهای اصلی بازیگر):
-تکنیک‌های رهایی عضلانی و کشش: افزایش انعطاف‌پذیری و آمادگی جسمانی برای نقش.
-تمرینات تنفسی: یادگیری تنفس صحیح دیافراگمی برای تقویت صدا و کنترل استرس.
-فن بیان مقدماتی: تلفظ صحیح، تقویت دامنه صوتی و بیان احساسات از طریق صدا.

3)بازیگری و بداهه‌پردازی (Improvisation):
-تمرینات بداهه‌پردازی: تقویت خلاقیت، سرعت واکنش و توانایی خلق موقعیت‌های نمایشی.
-بازی با “شخصیت”: کشف و درک اولیه چگونگی ورود به نقش.
-بازی با “موقعیت”: چگونه در یک موقعیت فرضی، واکنشی طبیعی و باورپذیر نشان دهیم.

4)تحلیل اولیه متن نمایشی:
-خواندن و درک نمایشنامه: آشنایی با نحوه تحلیل دیالوگ‌ها و کنش‌های شخصیت.
-شناخت “هدف” (Objective) شخصیت: درک انگیزه‌ها و خواسته‌های اصلی کاراکتر.

5)اجرای تمرینات عملی:
-اجرای تمرینات کوتاه: پیاده‌سازی آموخته‌ها در قالب صحنه‌های تمرینی.
-مشاهده و بازخورد: دریافت بازخورد از مدرس و سایر هنرجویان برای بهبود عملکرد.

۱. متدولوژی و تکنیک‌های بازیگری (سیستم‌سازی)
آناتومی شخصیت: یادگیری روش‌های تحلیل عمیق کاراکتر (بر اساس متد استانیسلاوسکی و استلا آدلر).
هدف، مانع و کنش: آموزش مثلث طلایی بازیگری (شخصیت چه می‌خواهد؟ چه چیزی مانع اوست؟ برای رسیدن به آن چه می‌کند؟).
حافظه حسی (Sense Memory): تکنیک‌های به یاد آوردن و بازآفرینی احساسات واقعی (درد، لذت، گرما و…) برای رسیدن به بازیِ باورپذیر.

۲. بازیگریِ موقعیت‌محور و پارتنر‌شناسی
تکنیک گوش دادن فعال: هنرِ «واکنش نشان دادن» در مقابلِ «دیالوگ گفتن» (بسیاری از هنرجویان فقط منتظر نوبت خود هستند تا حرف بزنند؛ در این سطح یاد می‌گیرند چطور واقعاً پارتنرشان را بشنوند).
کار در صحنه: تحلیل روابط بین کاراکترها و نحوه تغییر فضای صحنه با حضورِ بازیگر.
استفاده از آکسسوار و محیط: چگونه یک بازیگر می‌تواند با اشیاء (صندلی، لیوان، سیگار و…) رابطه ارگانیک برقرار کند.

۳. تفاوت‌های بنیادین بازیگریِ تئاتر و سینما 
بازیگریِ «اندازه»: یادگیریِ بازیِ «درشت» برای صحنه‌های تئاتر و بازیِ «مینی‌مال» (درونی) برای لنز دوربین.
تکنیک‌های مقابل دوربین: آشنایی با قاب‌های تصویر (کلوزآپ، مدیوم)، حفظ تداوم حسی (Continuity) و کنترل انرژی برای بازی در برداشت‌های متعدد.

۴. فن بیانِ پیشرفته و لحن
استفاده از لحن (Tone) برای القای مفاهیم: چطور یک جمله ساده را با لحن‌های مختلف، معانی متفاوت ببخشیم.
آکسان‌گذاری (تأکید): چگونه با تغییر تأکید روی کلمات، مفهوم دیالوگ را به نفع شخصیت تغییر دهیم.

۵. تمرینات تولید محور (خروجی‌محور)
تحلیل و اجرای مونولوگ: انتخاب یک مونولوگ سخت و کار روی آن تا مرحله رسیدن به «شخصیتِ کامل».
کار بر روی اتودهای نمایشی: اجرای اتودهای ۳ تا ۵ دقیقه‌ای که شامل درگیری و چالش‌های دراماتیک است.

فاز ۱: متدولوژی و روان‌شناسی نقش (سطح عالی)
آنالیز تطبیقی متدهای بازیگری: بررسی تخصصی سیستم استانیславسکی، متد اکتینگ استراسبرگ، تکنیک چخوف و بازیگری ارگانیک.
سایکولوژیِ شخصیت (Psychological Profile): چگونه یک شخصیت را از منظر روان‌شناختی کالبدشکافی کنیم (بررسی اختلالات، انگیزه‌های سرکوب‌شده و کهن‌الگوها).
تکنیک‌های مدیریت حافظه عاطفی: آموزش ایمنِ دسترسی به احساسات شخصی برای خلق لحظات دراماتیک واقعی (بدون آسیب‌های روانی).
زیرمتن و بازیِ ذهنی: چگونه دیالوگ‌هایی که بار معنایی ساده دارند را با زیرمتن‌های پیچیده و روان‌شناختی اجرا کنیم.

فاز ۲: مهارت‌های تخصصی بازیگری جلوی دوربین (سینمای حرفه‌ای)
درک لنز و کادربندی: بازیگر چگونه باید بازی خود را برای نماهای متفاوت (Close-up، Medium، Wide) و حرکت دوربین (Dolly، Pan) تنظیم کند.
میزانسن و حفظ استمرار (Continuity): تکنیک‌های حرفه‌ای برای حفظ حس، حرکت و زاویه نگاه در تکرارهای متعدد سکانس (بازی در سینما به صورت غیرخطی).
میکرو-اکتینگ (Micro-Acting): بازیگریِ مینیمالیستی؛ انتقال مفاهیم عمیق تنها با حرکات ظریف چشم و عضلات صورت.
تکنیک‌های بازی در سکانس‌های اکشن و دشوار: کار با بدلکار، زمان‌بندیِ حرکات فیزیکی و ایمنی در صحنه‌های پرخطر.

فاز ۳: بیان و بدن در سطح حرفه‌ای
رادیو و صداپیشگی (Voice Over): تقویت صدا برای فیلم‌های سینمایی، مستند و انیمیشن.
لهجه و لحن‌شناسی (Accent Training): یادگیری متد ساخت و اجرای لهجه‌های مختلف بدون اغراق تئاتری.
بدنِ دراماتیک: رهایی بدن از تنش‌های روزمره و آمادگی برای ایفای نقش‌هایی با فیزیک‌های متفاوت (پیر، معلول، آسیب‌دیده).

فاز ۴: بیزینس و مارکتینگ برای بازیگر (مزیت رقابتی دوره شما)
پروتکل‌های تست بازیگری (Audition Mastery): آموزشِ «سلف‌تست» (Self-Tape) حرفه‌ای، نحوه خواندن درستِ متن تست و غلبه بر استرس محیط تست.
برندینگ شخصی (Personal Branding): چگونه به عنوان یک بازیگر در شبکه‌های اجتماعی دیده شویم و رزومه (Resume) و شو-ریل (Showreel) استانداردی بسازیم.
حقوق بازیگر و قراردادها: آشنایی با بندهای حیاتی قراردادهای سینمایی برای جلوگیری از سوءاستفاده‌های حرفه‌ای.
شبکه‌سازی و اتیکتِ صحنه: آداب حضور در پشت صحنه (Set Etiquette) و نحوه برقراری ارتباط مؤثر با کارگردان، تهیه‌کننده و دستیار اول.